Słowo na niedzielę - "Wyjście z klatki"
X Niedziela zwykła - Mt 9,9–13
Kim był Mateusz, bohater dzisiejszej Ewangelii? Pracował jako poborca podatków. Był więc urzędnikiem rzymskiego okupanta. Przeliczał kasę, księgował w słupkach przychody: imię, nazwisko, suma. Z pewnością nie był lubiany w Kafarnaum. Słowo „celnik” brzmiało w jego czasach jak obelga. Celnik to sprzedawczyk, zdrajca, prawdopodobnie też oszust, a przynajmniej ktoś, kto dla pieniędzy zrobi wszystko.
Słowo na Uroczystość - "Zjednoczeni przez Eucharystię"
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - J 6,51-58
Boże Ciało skupia nas na Eucharystii jako uczcie i trwałej obecności w Najświętszym Sakramencie. Dla pierwszych chrześcijan uczta eucharystyczna byłą przeżyciem wspólnotowym. Zachęcali się wzajemnie do przyjmowania Komunii św. słowami: pójdźmy po życie, po moc, po miłość, po świętość! Komunia łączy nas zarówno z Chrystusem, jak również z braćmi i siostrami.
Boże Ciało
W czwartek 04.VI. przeżywać będziemy Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, czyli Boże Ciało. Składamy publiczne świadectwo swej wiary i pobożności wobec Najświętszego Sakramentu w procesji teoforycznej do czterech ołtarzy. Po Mszy św. o godzinie 9:30 wyruszy procesja. Zapraszamy małe dzieci sypiące kwiaty, dzieci pierwszokomunijne, dzieci, które przeżywały rocznicę I Komunii świętej w strojach liturgicznych, dzieci starsze, młodzież, poczty sztandarowe, górników, panów do niesienia baldachimu, dorosłych do licznego udziału. Bezpośrednio po zakończeniu procesji około godziny 12.00 odprawiona zostanie Msza święta w kościele. Msze święte w Uroczystość Bożego Ciała są odprawiane w naszym kościele, jak w każdą niedzielę. Przypominamy, że w tym dniu jesteśmy zobowiązani do uczestnictwa we Mszy świętej. Prosimy o udekorowanie okien na trasie procesji. Kolekta w tym dniu przeznaczona jest na cele parafialne.
Słowo na niedzielę - "Bóg Trójjedynej miłości"
Uroczystość Najświętszej Trójcy - J 3,16–18
Według słów nauczania Soboru Watykańskiego II, „Kościół jest w Chrystusie niejako sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego” (Lumen gentium, 1). Kościół jako „komunia” międzyludzka, która jest szczególnym odzwierciedleniem komunii trynitarnej w Bogu: Ojcu, Synu i Duchu Świętym (por. LG, 4). Matka – Kościół daje nam życie Boże, które wypływa ze źródła Trójjedynej Miłości, oraz pomaga to życie rozwijać, aż do pełni świętości. „Na tyle żyjemy, na ile znamy Błogosławioną Trójcę” – to zdanie Ruperta z Deutz może wydawać się przesadzone. Ale dla chrześcijanina ma ono wyjątkowe znaczenie, ponieważ inspiruje i określa całe jego życie.
Słowo na niedzielę - "Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście!"
Zesłanie Ducha Świętego - J 20,19–23
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego powróćmy myślą do 7 czerwca 1991 roku. Na zakończenie Eucharystii, sprawowanej w Płocku, św. Jan Paweł II powiedział wówczas do zgromadzonych: „Drodzy bracia i siostry, do wszystkich mówię słowa Apostoła: „Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich” (1 Kor 12, 6). Niech każdy odnajdzie się w tych słowach, niech każdy strzeże swojego daru, swojego charyzmatu i według niego działa w Kościele, według niego działa też dla dobra tej wielkiej wspólnoty, jaką jest nasza Ojczyzna. „Bogu dziękujcie (...). Ducha nie gaście!”
Słowo na niedzielę - "Życie duchowe"
Wniebowstąpienie Pańskie - Mt 28,16-20
Nasze życie jest nie tylko podążaniem naprzód, rozumianym jako postęp naukowy czy technologiczny. Ale przede wszystkim stanowi wędrówkę „ku górze”, ku pełnej realizacji człowieczeństwa, ku świętości. Wywyższenie człowieka, które dokonuje się w zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Chrystusa, nie objawia jedynie tajemnicy naszego zmartwychwstania. Ale wskazuje także drogę życia duchowego, które dzięki posłannictwu Kościoła dociera do ludzkich serc. Jak naucza św. Jan Paweł II w encyklice „Dominum et Vivificantem”, w nich „właśnie właśnie zostaje zaszczepiony przez Ducha ów ‘korzeń nieśmiertelności’ (por. Mdr 15, 3), z którego wyrasta nowe życie: życie człowieka w Bogu. To życie, jako owoc zbawczego udzielania się Boga w Duchu Świętym, tylko pod Jego działaniem może rozwijać się i umacniać. (…) Dlatego też Apostoł modli się za swoich wiernych i pisze do nich: „zginam kolana moje przed Ojcem (...) Pod wpływem Ducha Świętego dojrzewa i umacnia się ów człowiek wewnętrzny, czyli „duchowy” (nr 58).